03-10-2019: Hoera! Wij, de V-Stars van Sirrush of Shinji’s Star en Quadir’s Cuba von Excalibur, zijn er!

Afgelopen weekend…wij beginnen al wat te trappelen en laten mama merken dat we niet nog heel lang bij haar binnen in haar warme buikje willen zitten. Onze toekomstige baasjes merken ook dat onze mama niet meer zo fit en actief is zoals zij normaal is. Zij houden dus al rekening met een bevalling meerdere dagen voor de uitgerekende datum. Afgelopen dinsdag wilde mama nog wel met de baasjes mee wandelen, maar eenmaal buiten de tuin wilde mama weer terug, iets wat onze toekomstige baasjes natuurlijk helemaal niet van haar gewend zijn. Gisteren was mama echt niet in haar normale doen, ze wilde niet stuiteren met haar mama Ghinjo en met haar broer Sabbat. Ze zocht alleen maar contact met onze toekomstige baasjes en wilde tegen ze aan liggen. Aan het einde van de middag vonden wij dat onze mama er klaar voor was om ons op de wereld te gaan zetten, ook al was de uitgerekende datum best nog een eindje weg. Met zijn allen zorgden we er voor dat de vliezen braken. Mama wilde nog eventjes buiten zijn, maar daarna kroop ze het liefst op de bank in de woonkamer, de bank waarop ze ook was bevallen van haar T-Stars en U-Stars. Maar…in ene merkten we dat het voor ons nog niet verstandig was om geboren te gaan worden…want…het werd in ene wel heel erg donker, zelfs in de buik van mama. Wat bleek…stroomstoring! En deze storing zou, naar verwachting, pas rond 23.00uur verholpen zijn! Maar in ene zien we af en toe een heel klein lichtje verschijnen. Onze toekomstige baasjes hadden de woonkamer verlicht met heel veel kaarsen en ze hadden voor ons zelfs de houtkachel aangestoken. Mama kreeg het zwaarder en zwaarder, maar nee, wij wilden geen romantische geboorte bij kaarslicht. Wij wilden gewoon wachten tot onze baasjes ons tijdens de geboorte goed konden zien. En in ene ging het licht weer aan. Joepie…de tijd was aangebroken om nu toch echt de warme buik van mama te gaan verlaten. Tien minuten nadat de stroomvoorziening weer hersteld was stapte de eerste van ons naar buiten. In vier en half uur tijd zagen wij alle negen, zonder ook maar een enkel probleempje, het levenslicht. Mama zorgde zo goed voor ons, ze vergat soms zichzelf te verzorgen. En onze nieuwe baasjes…zo lief en verzorgend voor zowel ons als mama.

Inmiddels liggen wij in een vierkante bak met heerlijk warme kleedjes in de woonkamer. Volgens onze baasjes gaat het best goed met ons en gelukkig gaat het ook met onze mama goed.

Morgen zullen wij meer over ons zelf verklappen, we gaan natuurlijk proberen elke dag een stukje over onze belevenissen in het vertrouwde dagboekverslag te schrijven. Voor nu vertellen we alleen dat we met vijf prachtige meiden en vier stoere kerels zijn! Gaan jullie ons dagelijks volgen?